05. Reis en aankomst

Woensdagmorgen, 8 uur plaatselijke tijd in Bangkok. Iedereen ligt nog op bed, of is zich aan het klaar maken voor de 1e dag, dus heb ik even de tijd om snel wat te vertellen over de reis.

Heb net gelezen dat Ned naar de finale is. Dat is mooi. Niets van mee gekregen, want de wedstrijden van 20.30 uur zijn hier dus om 01.30 uur en dat trokken we niet meer na de vermoeiende, doch snelle reis. De finale gaan we wel proberen te zien natuurlijk.

De meiden zullen in de loop van de dag zelf wel hun ervaringen vertellen, maar ze hebben genoten. Wij ook. We vertrokken uit Amsterdam met vertraging van ca 10 minuten. De vlucht was echter sneller dan het schema. Uit Frankfurt ging het met Qatar richting Doha, de hoofdstad van het kleine oliestaatje Qatar. We kwamen daar om circa 05.30 uur aan en toen was het al 34 graden. Mijn god wat een hitte daar in die woestijn. Een zee van zand en een zee van warmte. Qatar is zwaar islamitisch en dat was te zien. Een en al burkha's, maar ook veel sjeiks en ander mannelijk volk in witte jurken met tulbanden of hoedjes. De meiden waren een bezienswaardigheid in hun mouwloze hempjes. Als een haan loop ik achter de kippetjes aan en hou alles in de gaten. Er zal maar zo'n sjeik op je afstappen en een bundeltje kamelen willen ruilen voor een van de hoogblonde dames........

Vanuit Qatar ging het richting Bangkok. Ook weer goed op schema. Dit vliegtuig was overigens het beste, ruimste en we hadden een goede vlucht. Met de taxi (gelukkig een grote wagen gevonden) richting hotelletje. Even gegeten (meiden lekker frisse fruit shake er bij) en nog even rond kort gelopen met Liz. Om 23.00 uur lag iedereen volkomen bekaf (maar voldaan)in of op zijn mandje. De eerste indrukken zijn: tjeeee wat gaaf, wat cool, owww heerlijk etc etc etc.

Het is bewolkt, maar wel lekker warm. Vandaag gaan we rustig aan starten. Wennen aan alles is vandaag het motto. Ik ben benieuwd.

Ciao

Paul

04. Alleen maar ellende ?

19 mei. Het leger grijpt in. Verslagen roodhemden luisteren niet meer naar hun leiders. Na overgave van de leiders van de roodhemden besluiten enkele roodhemden over te gaan tot plunderen en de boel in de fik steken. Zo gaan een bioscoop op Siam Square en Central World in vlammen op. Central World is de op een na grootste shopping mall van Azië. Het gebouw staat volgens de laatste informatie op instorten. Eeuwig zonde, en zo onnodig.

De regering heeft voor het eerst in 18 jaar een avondklok ingesteld. Dat geeft hun de tijd om posities in te nemen en van binnen uit naar buiten toe te gaan werken. Iedereen die op straat is, loopt de kans neergeschoten te worden, een boete van 1200 dollar te krijgen of 2 jaar gevangenisstraf (dezelfde dagberechting via de rechters). Reizigers die internationale vluchten moeten halen, mogen naar buiten, mits ze zich kunnen legitimeren en reispapieren kunnen overleggen. Hopelijk is derust teruggekeerd als wij er zijn, maar het shopping district zal een trieste blik opleveren met alle gebouwen die in de brand zijn gestoken.

Maar, is het alleen maar ellende dan (zie verhaal 03) ? Nee natuurlijk niet.

Als hopelijk de rust terug is, gaan we de mooie kanten van het land bekijken en PROEVEN. Om de zwarte zijde even te vergeten (verhaal 03), hier wat voorbeelden van kleurig fruit die we gaan zien, voelen, ruiken en proeven. Kleurrijk en lekker !

Dragon Fruit (drakenfruit), oftewel Pitahaya. Deze roze vrucht is de vrucht van de cactus., wit vruchtvlees met zwarte pitjes. Sappig, verfrissend en als hij goed rijp iserg zoet.

Jackfruit. Een zoete vrucht. De exemplaren wegen normaal tussen de 7 en 15 kilo.

Langsat. Een zoet-zure taaie vrucht.

Rambutan. Ook een zoete vrucht

Sapodilla. Zoete vrucht die ook wel in Zuid Amerika voor komt.

Mangosteen. Dure paarse vrucht. Aan de buitenkant is nooit te zien of de vrucht goed is, dat zie je pas na openmaken. De vrucht heeft een zoete zachte smaak.

Naast bovenstaande (voor ons vreemde vruchten) komen we zeker ook nog durian (smelly fruit); granaatappels; watermeloen; bananen; kokosnoten; guave; grapefruit; mango; papaya; suikerappels; sinaasappels; appels en ananas tegen.

Mmmmmmmm

03 Bangkok in vuur en vlam. Kunnen we nog afreizen?

De laatste dagen vragen velen of we nog wel op vakantie kunnen. En hoe gevaarlijk het momenteel is.

De vraag beantwoorden is simpeler dan hem mogelijk uit kunnen voeren. Ja, we kunnen gewoon op vakantie. Als de situatie blijft zoals die nu is (woensdag 19 mei), zullen we ons reisschema voor wat betreft Bangkok niet aan hoeven tepassen.

En, het duurt nog 7 weken voordat we in Bangkok zijn. Dus nog geen paniek aan onze zijde. Wel alvast voorbereiden op een mogelijke omzetting van het programma.

Bangkok is in vuur en vlam. Demonstraties van de roodhemden tegen de regeringzijn al bijna8-10 weken aan de gang. Rustig begonnen met enkele protestmarsen was het uitgebroken tot wat het lijkt een bloedige burgeroorlog. Maar is dat het ook ? De beelden die ons bereiken gaven wel dat beeld. De berichten die rechtstreeks vanuit de werkende en verblijvende nederlanders in Thailand en de bevolking komen gaven een ander beeld.

Het ging er zo nu en dan wel erg hard aan toe, maar vandaag heeft het leger definitief ingegrepen en de kampementen opgebroken. De leiders van de demonstranten hebben zich inmiddels overgegeven (19 mei). Dedemonstraties zijn dus vooralsnog voorbij, maar of de strijd dat ook is ?

Wat ging er aan de ingreep van het leger vooraf ? Het gingvoornamelijk om barricades van autobanden en prikkeldraad die de roodhemden op belangrijke kruisingen optrokken. Zij staken vervolgens die autobanden in brand. Ook gebruikten ze zelf gemaakte vuurpijlen en molotov-cocktails. Flessen gevuld met brandstof, aansteken en dan gooien naar het leger. Sommige roodhemden hebben ook wapens. Het leger mocht sinds enkele dagen met scherp terugschieten. Dat is natuurlijk minder fijn (voor de roodhemden). Er zijn geen plunderingen en alle ellende beperkt zich tot een heel klein gedeelte in de immense stad Bangkok. Het overgrote deel van Bangkok is gevaren-vrij. De rest van Thailand kende (voornamelijk in het noorden) wel wat kleine demonstraties, maar het leven ging daar gewoon door zoals altijd.

Via de professionele journalisten bereiktenons de laatste dagen schokkende beelden.

Rookgordijn optrekken voor detegenstanders. Foto: Reuters / AP

Hieronder enkele beelden (van 18 mei) vanuit de bevolking en/of demonstranten zelf.

No-mans-land,foto: FreakingCat

Vrouwelijke demonstranten (rode hemden) bijeen in een van de kampementen in het midden van de roadblocks.

Foto: Noppatjak

FOTO's Ingreep leger op 19 mei:

Soldaten rukken op via Sky-train rails (19 mei). Foto: Daylife

Een weg banen over de barricades. Veel pers om de zogenaamde 'mooie' plaatjes temaken. Foto: Daylife

Rookwolken van autobranden trekken over Bangkok. Foto: iBangkok

Wat is er eigenlijk precies aan de hand?

Thailand is een stabiel land in het Zuid-Oosten van Azië, maar corruptie komt veel voor. Qua politiek hebben ze als belangrijkste partijen: de geelhemden en de roodhemden. Er is de laatste tientallen jaren al vele malen strijd gevoerd. Recent (in 2008) hebben de geelhemden via protesten (en bezetting internationaal vliegveld) het voor elkaar gekregen dat de toenmalige premier Thaksin (de Balkenende van Thailand) af moest treden. Thaksin werd kort daarop zelfs veroordeeld en verbannen uit het land. Hij leeft nu in weelde ergens anders op de aardbol. Thaksin is de grote man voor de roodhemden. Er wordt gezegd dat hij de demonstraties nog financieert. De roodhemden zijn voornamelijk het armere deel van de bevolking, veelal boeren. De meeste demonstranten komen niet uit Bangkok, maar uit de armere regio's.

Thaksin deed veel voor de armen, maar stak ook veel geld in eigen zak (miljoenen), een soort moderne Robin Hood dus. Nadat Thaksin was afgezet kwam er in 2009 een geelhemd-premier (Abhisit) aan de macht. Hij is echter slechts tijdelijk, er zouden namelijk snel verkiezingen komen. Die verkiezingen zijn nog steeds niet uitgeschreven en gehouden. Daartegen protesteren de roodhemden eigenlijk. Dat is de inzet van alle onrust de laatste weken. Omdat de regering niet direct wilde toegeven zijn de vredelievende protesten veranderd in kleine veldslagen. Aan het begin van de protesten waren er circa 30.000 - 40.000 roodhemden in Bangkok. Velen daarvan bleven en namen intrek op grote kruisingen en pleinen. De grote straten/kruisingen werden afgezet met barricades, voornamelijk bestaande uit autobanden en rollen prikkeldraad. De opzet van de politie en leger was dan ook om de demonstranten gegroepeerd bij elkaar te houden. Langzaamaan kwamen er steeds meer kampementen. De sfeer werd grimmiger en het leven in het zakendistrict kwam nagenoeg steeds meer stil te liggen.

Even leek er een oplossing doordat 14 november werd aangewezen als verkiezingsdag, maar de roodhemden wilden dat premier Abhisit ook zou aftreden. De regering is niet ingegaan op deze verdergaande eisen, en het akkoord was weer van tafel. Sindsdien laaiden de ongeregeldheden weer op.

Op18 mei leek het er op dat de partijen weer bij elkaar kwamen. Dit gebeurde onder druk van de eigen bevolking (ondernemers hadden al veel te lang de winkels dicht in de gevarenzone, scholen die deze week zouden beginnen bleven dicht, buurlanden maakten zich zorgen, de toeristenindustrie kreeg een forse duw etc etc).

De info die ons bereikt via televisie en kranten is vaak al weer achterhaald. Er zit 5 uur tijdverschil tussen Ned en Thailand. Als de kranten op de mat vallen, is er al weer een halve dag verstreken en kan de situatie er veel anders uitzien. De pers kiest voor mooie plaatjes van strijdende roodhemden met -bijna lachwekkende- wapens tegenover goed uitgeruste militairen (zie bovenste foto's).

Het gaat om een zeer klein gedeelte in Bangkok.De roodhemden hadden een aantal straten in bezit, de regering had deze straten afgezet. Er mocht niemand meer in, wel uit.Er was dus sprake van een controlled-area.De kampementen waren overigens in het zaken / shopping district gelegen. Een gedeelte van Bangkok die wel in het schema staat om te bezoeken.

Het ging er dinsdag 18 meiom wie het minst van mening is dat gezichtsverlies geleden wordt. Als de roodhemden zouden vertrekken is dat gezichtsverlies in hun ogen, als de regering niets blijft doen is datgezichtsverlies voor de regering.

De regering heeft op 18 mei vrouwen en kinderen opgedragen de kampementen te verlaten. Op woensdagmorgen 19 mei 5 uur plaatselijke tijd zou het leger op gaan treden.

En inderdaad, vanmorgen rond circa 6 uur is het leger in actie gekomen. Tanks trokken op en de kampementen werden ontruimd. De leiders hebben zich rond 13 uur plaatselijke tijd overgegeven.

Nu is het zaak dat de rust weer terug komt, de relletjes en opstanden die hier en daar zullen ontstaan te stoppen en de vele autobranden tedoven. Hoe het de komende dagen zal gaan, is even afwachten. Afhankelijk van het verloop zullen we beslissen of we Bangkok moeten vermijden tijdens onze reis of dat we gewoon onze planning kunnen voortzetten. Als de situatie in het land slechter gaat worden, zullen we uit moeten wijken naar een ander land (bijv rechtstreeks naar Maleisië). Veiligheid gaat boven alles.

Ons hotel (aan de rivier Chao Praya, ergens aan de linkerkant vande kaart), maar ook bijvoorbeeld het vliegveld (rechtsboven van de kaart) lagen al ver buiten de gevarenzone. Een flink aantal dingen die we in de planning hebben lagen ook buiten de gevarenzone (Grand Palace, Weekend-market, fietstocht, China Town). De rest van Thailand is rustig (in het noorden rommelde het wat, maar dat staat niet op de planning om te bezoeken).

Voorlopig houden we alles gewoon in stand en wachten we af op hopelijk betere berichten.

Situatie in BKK (kaart wijzigt iedere dag aan de hand van nieuwe bevindingen): View Bangkok Dangerous: Street Battles May 2010 in a larger map

02. Waarom drie zusjes op pad gaan ...

Waarom drie zusjes op pad gaan.

Lang lang geleden ontstond het idee om mijn drie dochters de geboorteplaats van mijn moeder, (hun oma) te laten zien. Dat is Tandjungkaran op Zuid Sumatra (Indonesië). Nu de dames in leeftijd groeien en werk en studie het steeds moeilijker gaan maken om een dergelijke reis gezamenlijk te ondernemen, moest het er dit jaar maar eens van komen.

Nu is Tandjungkaran, volgens vele bronnen, niet echt de moeite waard om te bezichtigen. De reis is bovendien ook behoorlijk lastig en het geboortehuis is niet te vinden, of staat er zelfs niet meer.Sentimenten werden dan ook snel opzij gezet.

Door de goede ervaringen metreizen in Thailand werd gekozen om dit land aan te doen, met een uitstapje naarMaleisië en Bali.

Maanden aan planning zijn er aan vooraf gegaan.Het wordtin ieder gevaleen reis waarbijhet leren van culturen, mensen, kleuren, geurenen structuren van Azië voorop staat.

Thailand is bij uitstek geschikt om op eigen gelegenheid te reizen. Omdat Nannie en Paul al verschillende lokaties kennen, werd de reis daarop ingericht. Avontuur staat hoog genoteerd, maar niet ten koste van alles. Gezondheid en veiligheid staanvoorop.We gaan overigens niet super low budget, maar zeker ook niet super luxe. Een mix gaat het worden. Zoveel mogelijk tussen de locals, tussen mede avonturiers.

We zitten helaasin het regenseizoen. Hierdoor is besloten om de plannen toch nog enigzins te wijzigen. Het noorden van Thailand stond in de originele planning, maar is helaas komen te vervallen. Hiervoor in de plaats is gekozen voor een zekerheidje op zonnestralen. Bali (Indonesië) is daarbij de keus geworden.

We vliegen met Qatar Airways (da's dus wel luxe).De reisgaatoverigens vanaf Schiphol te Abcoude Noord (020) via Doha (Qatar) naar Bangkok. Van daaruit reizen we naar het westen van Thailand (Kanchanaburi), dan via Hua Hin naar het zuiden (Krabi/Ao Nang). Vervolgenstrekken we Maleisië in, bezoeken het eiland Penangen de hoofdstad Kuala Lumpur om vervolgensnaar Bali (Indonesië) af te reizen. alwaar we Lovina Beach en Sanur zullen aan doen.

Vanuit Balikerenwe via Kuala Lumpur (Maleisië) terug naar Bangkok. Vanuit Bangkok reizen we terug via Qatar en London naar Schiphol.